‘Hoe ouder ik word, hoe leuker om terug te zijn’

De Universiteit Leiden bestaat 440 jaar en dat vieren we ook met onze alumni! 450 oud-studenten keerden op zaterdag 19 september terug naar het Academiegebouw waar ze ooit hun Leidse studietijd afsloten in het Zweetkamertje. 6 bezoekersduo’s over de band met hun alma mater.

‘Trots dat ik hier gestudeerd heb’

Enes Dedeic en Oscar Hammerstein

Enes Dedeic en Oscar Hammerstein

Advocaat Oscar Hammerstein (Rechten, 1976) is samen met Enes Dedeic (Rechten, 2005) aanwezig op de Alumnibijeenkomst. Dedeic werkt op het advocatenkantoor van Hammerstein: ‘Toen ik kwam solliciteren zag hij aan mijn das - dezelfde als die ik vandaag om heb - dat ik in Leiden heb gestudeerd.’ Hammerstein: ‘Ik heb hem meteen aangenomen. Hij is gevlucht uit Kroatië, heeft in Leiden een kans gekregen en deze met beide handen aangegrepen.’ Dedeic: ‘Ik zie hoe hecht de Leidse gemeenschap overal is. Op 3 oktober zoeken Leidenaren elkaar zelfs in het buitenland op, of bijvoorbeeld bij de Cleveringabijeenkomsten. Ik ben er trots op dat ik hier gestudeerd heb.’ Hammerstein begrijpt dat: ‘Ik ben ook dol op de Universiteit Leiden. En hoe ouder ik word, hoe leuker het is om terug te zijn.’


‘Soms mis ik het intellectueel bezig zijn’

Nicole de Brij en Trudi Meijerink

Nicole de Brij en Trudi Meijerink

Trudi Meijerink (Nederlands, 1987) en Nicole de Brij (Nederlands, 1980) houden van uitstapjes met inhoud. ‘Eens in de zoveel tijd kiezen we iets uit dat we interessant vinden, en daar gaan we dan samen naartoe’, zegt De Brij. ‘Voor mij is de universiteit synoniem met intellectueel bezig zijn. Af en toe mis ik dat en dan ga ik hier graag naartoe’, vult Meijerink aan. De dames leerden elkaar pas ná hun studententijd kennen, toen ze werkten in het onderwijs, bij de opleiding Nederlands als Tweede taal. Daar ontdekten ze dat ze beiden in Leiden hadden gestudeerd. Meijerink: ‘Ik ging pas later in deeltijd Nederlands studeren; ik had twee kinderen thuis en ging vaak snel met de auto naar huis. Tijdens mijn studietijd heb ik hier dus niet zoveel mensen leren kennen.’


‘Lekker terugblikken op studietijd’

Cindy Koot en Iris de Jong

Cindy Koot en Iris de Jong

‘We voelen ons erg betrokken bij de Universiteit Leiden’,  vertelt Iris de Jong (Rechten, 2005). Samen met Cindy Koot (Rechten, 2006) zaten ze tijdens hun studie een jaar lang in het bestuur van de studievereniging JFV Grotius. ‘De lijntjes met de universiteit zijn heel kort in zo’n jaar’, aldus De Jong. De eerste bijbaantjes, persoonlijke hulp van professoren, adviezen over studierichtingen; het heeft de meiden gebracht waar ze nu zijn. Koot: ‘Zo’n dag als deze is leuk om terug te blikken op onze studietijd.’ In hun bestuursjaar gingen ze nog op de koffie bij de toenmalige decaan van de rechtenfaculteit Carel Stolker, nu Rector Magnificus. ‘We hebben hem nog niet gezien, maar gaan hem zeker nog wel even gedag zeggen.’


Steeds uitgedaagd om zelf na te denken’

Jan Leemans en Jomke Leemans

Jan Leemans en Jomke Leemans

Toen Jomke Leemans (Rechten, 1992) het alumni-event voorbij zag komen, attendeerde ze haar vader Jan (Rechten, 1965) er gelijk op, maar hij had zich al aangemeld. En dus zijn ze er samen. Jan: ‘Ik kende als student de kroegen en de faculteit Gravensteen, maar het historische aspect van Leiden ontdek ik nu pas. Leuk om weer terug te zijn.’ Jan was in zijn studententijd lid van een club met veel internationale studenten. ‘Dat had ik in het katholieke zuiden nog nooit meegemaakt. Leiden was voor mij de ontdekking van de wereld.’ Dochter Jomke: ‘Voor mij was de universiteit een plek waar ik binnen het systeem kon zoeken naar mijn eigen vrijheid. Bij het vak rechtsfilosofie ontdekte ik hoe bevlogen de docenten waren en hoe zij mij steeds uitdaagden om zelf na te denken.’


‘Nog steeds banden met de universiteit’

Ruurt Hazewinkel en Henk Heuzeveldt

Ruurt Hazewinkel en Henk Heuzeveldt

Eén keer per jaar zien ze elkaar nog tijdens een diner op Minerva. Ruurt Hazewinkel (Rechten, 1949) en Henk Heuzeveldt (Rechten, 1946) kennen elkaar van hun studententijd. Nu zitten ze ook samen aan het avondmaal, op de alumnibijeenkomst. Hoewel ze beiden niet meer in Leiden wonen, hebben ze nog steeds veel banden met de universiteit. ‘Twee kleinzonen studeren hier: Rechten en Bio-Farmaceutische Wetenschappen. Maar mijn kinderen hebben hier niet gestudeerd: het verstand springt kennelijk een geslacht over’, zegt Heuzeveldt lachend. Ook Hazewinkel is nog betrokken bij de Universiteit: hij biedt huisvesting aan studenten en maakt het voor getalenteerde studenten uit voornamelijk Oost-Europa financieel mogelijk om in Leiden een master te volgen: de Praesidium Libertatis Beurs. Hazewinkel: ‘Veel mensen uit die groep krijgen goede banen en doen mooie dingen, ook hier in Nederland.’ 


‘Van Chili naar Leiden naar Chili en weer terug’

Victoria Wiedeman Barahona met haar moeder Paola Barahona Ben ítez

Victoria Wiedeman Barahona met haar moeder Paola Barahona Ben ítez

Paola Barahona Benítez studeerde in 2002 al in Leiden Talen en Culturen van Latijns-Amerika. Maar ze raakte zwanger en keerde terug naar haar thuisland Chili. Tien jaar later keerde ze terug naar Leiden en maakte haar studie af. Nu is ze aan het promoveren. ‘Ik vind het belangrijk dat de Universiteit Leiden ziet wat er mogelijk is in een land als Chili. De binding met het land is erg goed en er zijn veel kansen voor uitwisselingsprojecten.’ Vandaag is haar dochter Victoria Wiedeman Barahona mee gekomen naar de alumnidag; zelf nog lang geen alumnna, ze zit net in de brugklas. ‘Ik wil heel graag naar Leiden toe en hier studeren.'De student van de toekomst? “Ja, dat zou ik heel gaaf vinden. Het liefst wil ik iets doen met economie, rekenen of wiskunde, dat vind ik nu leuke vakken.’


Laatst Gewijzigd: 12-10-2015